Yaz aylarında, atölye sıcaklığı 7 derece düştü, ancak siparişler% 30 arttı: Bir tekstil patronunun "mantıksız" bir hayatta kalma hesabı
Yaz geldi ve tekstil atölyesindeki sıcaklık 40 santigrat dereceye kadar ulaştı. Atölyenin soğutulması ve işçilere iyi bir çalışma ortamı sağlama nasıl? Patronun yaklaşımını dinleyelim.
"Eski Zhang bugün tekrar ısı çarpması aldı." "Atölyenin girişinde durdum, onu salona doğru taşıyan iki işçiyi, arka taraftaki iş kıyafetlerini terle karartılmış izledim. Temmuz ayında bile, hava kırmızı sıcak bir demir plaka gibidir ve makinelerin gürlemesi aralıklı öksürük sesleri ile karışıyor. Dağı ile karışıyor. Amazon'un Müşterileri geçen yıl, 5, 000- kare-metre atölyesinde kuruyordu. 400 {12} yuan, yandaki eski Wang fabrikası hiçbir şey yapmıyor, ancak geçen ay işçileri işe alıyor.
Atölye sigarasının köşesinde çömeliyordum. Boyama Kdvesi'nden gelen buhar koştu. Aniden, yirmi yıl önce fabrikaya ilk başladığım zamanı hatırladım. Aynı zamanda yazdı ve işçilerle çıplak çekilmiş işçilerle taşırdım. Ter boncukları bir "cızırtı" ile yere sıçrayacak ve sonra kaybolacaktı. Ama şimdi bu işçi grubu arasında yarısı benden daha yaşlı. Eski Zhang elli altı yaşında ve torunu öğrenim ücretlerini bekliyor ... bu paranın harcanması gerekiyor.
İlk adım: Önce hayatınızı kurtarın, sonra verimlilik hakkında konuşun. Finans departmanından bir Mercedes -Benz satın almak için parayı kesmesini ve hepsini atölyenin çatısına yatırmasını istedim - klima alamadılar, bu yüzden bir tavuk çiftliğinin yöntemini öğrendiler. Negatif bir basınç fanı ve ıslak bir perde kurmak için 30, 000 yuan maliyeti. Su sisi yükseldiğinde, aslında atölyede alkışlayan insanlar vardı. Old Sun sesinin tepesinde bağırdı, "Patron, burada o kadar havalı ki yumurta yumurtası yapabilirsiniz!" Öğleden sonra üç saatte, en toksik zaman, montaj hattını kapattım ve sabah ve akşam vardiyalarına değiştirdim. Kafeterya her gün iki tencere maş fasulye çorbası pişirir ve üç kilo tuz ekler. Muhasebeci, maliyetin çok yüksek olduğunu mırıldandı. Faturayı attım ve "Heat çarpması nedeniyle hastaneye gitme parası bir kamyon yükü maş fasulyesi satın almak için yeterli!" Dedim.
İkinci Adım: İnsan kalplerini tamir etmek makinelerden daha zordur. Geçen ay ödendiğimde, yüksek sıcaklık sübvansiyonunu ayrı bir sütunda listeledim. Ambalaj ekibinden Xiao Liu, ödeme fişinin bir fotoğrafını çekti ve "Vicdani Fabrika" başlığı ile anlarda yayınladı. Ertesi gün, beş başvuru sahibi bir görev gördükten sonra özel olarak davet edildiklerini söyleyerek işe geldi.
Beni en çok endişelendiren Lao Zhang. Hastaneden taburcu olduktan sonra, malzemeleri yönetmek için onu depoya aktardım ve maaşı azalmadı. Oğlu bir gecede başka bir yerden geri koştu, iki kutu serbest aralıklı yumurta taşıyarak ve onları bana itti, elleri şiddetli bir şekilde titriyordu: "Babam bu fabrikanın insanları yakacak odun olarak kullanmadığını söyledi."
Adım 3: Gelecekte bir kumar oynayın. Dişlerimi gıcırdattım ve ayar makinesinin yanına yerleştirerek bir AGV malzemesi taşıma robotu sipariş ettim. İlk başta, operatör Old Chen, makinenin işini aldığını söyleyerek küfretiyor ve homurdanıyordu. Şimdi bacakları çaprazken izleme odasında oturuyor ve klimanın tadını çıkarıyor. Tanıştığı herkese gülümsüyor, "Bu demir yumru bir eşekten daha iyi çalışıyor!" Şehir yeşil bir fabrika seçimi düzenliyor. İşçilerden duvarın tabanına Ivy dikmelerini istedim. Çevre Koruma Bürosu'ndan insanlar fotoğraf çekmeye geldi ve çatımızdaki fotovoltaik panellerin elektrik tüketiminin% 20'sini kapsayabileceğini söyledi. Beklenmedik bir şekilde, H & M'nin önümüzdeki hafta fabrika denetimi sırasında, atölyedeki soğutma sistemine doğrudan bir artı nokta verildiğini ve sipariş hacminin%30 arttığını gördüm.
Bu gece, bir müşteriyle bir içki içerken, beni omzuna okşadı ve "Kardeşim, şimdi işçileri işe almak zor, ama fabrikanız gittikçe daha müreffeh mi oluyor?" Dedi. Bir yudum çay aldım ve ona gerçeği söylemedim - elektrik faturası geçen ay% 15 düştü ve işle ilgili yaralanma sigortası iddialarının sayısı sıfırdı. Atölyedeki termometre 32 derecede sıkışmıştı ve işçilerin kahkahaları makinelerinkinden daha yüksekti. Bu muhtemelen iş yapmanın en paradoksal yönüdür:
Raporun önüne "insanları" koyduğunuzda, bunun yerine para takip eder.

